پشت در خانه مى لرزیدند.

پسرک پرسید:«ببخشین خانم! شما کاغذ باطله دارین»

کاغذ باطله نداشتم و وضع مالى خودمان هم چنگى به دل نمى زد و نمى توانستم به آنها کمک کنم. مى خواستم یک جورى از

سر خودم بازشان کنم که چشمم به پاهاى کوچک آنها افتاد که توى دمپایى هاى کهنه کوچکشان قرمز شده بود.گفتم:«بیایین تو

یه فنجون شیرکاکائوى گرم براتون درست کنم.»آنها را داخل آشپزخانه بردم و کنار بخارى نشاندم تا پاهایشان را گرم کنند.

بعد یک فنجان شیرکاکائو و کمى نان برشته و مربا به آنها دادم و مشغول کار خودم شدم. زیر چشمى دیدم که دختر کوچولو

فنجان خالى را در دستش گرفت و خیره به آن نگاه کرد. بعد پرسید: …

«ببخشین خانم! شما پولدارین »نگاهى به روکش نخ نماى مبل هایمان انداختم و گفتم:«من اوه… نه!»دختر کوچولو فنجان را

با احتیاط روى نعلبکى آن گذاشت و گفت:«آخه رنگ فنجون و نعلبکى اش به هم مى خوره.»آنها درحالى که بسته هاى کاغذى را

جلوى صورتشان گرفته بودند تا باران به صورتشان شلاق نزند، رفتند.

فنجان هاى سفالى آبى رنگ را برداشتم و براى اولین بار در عمرم به رنگ آنها دقت کردم. بعد سیب زمینى ها را داخل آبگوشت

ریختم و هم زدم. سیب زمینى، آبگوشت، سقفى بالاى سرم، همسرم، یک شغل خوب و دائمى، همه اینها به هم مى آمدند. صندلى

ها را از جلوى بخارى برداشتم و سرجایشان گذاشتم و اتاق نشیمن کوچک خانه مان را مرتب کردم.

لکه هاى کوچک دمپایى را از کنار بخارى، پاک نکردم. مى خواهم همیشه آنها را همان جا نگه دارم که هیچ وقت یادم نرود چه

آدم ثروتمندى هستم.

کاش که تورو ، سر نوشت ازم نگیره

میترسه دلم ، بعد رفتنت بمیره

اگه خاطره هام ،یادم میارن تورو

لااقل از تو خاطره هام نرو

کی مثل من، واسه تو ، قلبه شکستش میزنه

آخه کی واسه تو مثل منه

بمون، دل من فقط به بودنت خوشه

منو فکر رفتن تو می کشه

لحظه هام تباهه بی تو ، زندگیم سیاهه بی تو ، نمیتونم

کاش که تورو ، سرنوشت ازم نگیره

می ترسه دلم ، بعد رفتنت بمیره

اگه خاطره هام یادم میارن تورو

لااقل از تو خاطره هام نرو

کی مثل من واسه تو ، قلب شکستش میزنه

آخه کی واسه تو مثل منه

بمون، دل من فقط به بودنت خوشه

منو فکر رفتن تو می کشه

لحظه هام تباهه بی تو ، زندگیم سیاهه بی تو ، نمیتونم...

طلیعه رمضان

بار دیگر رمضان، ماه اُنس دوستان خدا از راه رسید و غریو شادی و همهمه عاشقان به آسمان برخاست و مژده اسارت شیطان و هوای نفسْ در همه جا پیچید. آری، آمد آن ماهی که به انتظارش بودیم؛ ماهی که جان را طراوتی دوباره می بخشد و روان آدمی را زنگار از چهره می شوید. طلیعه این ماه مبارک را بر ره پویان کوی حقیقت تبریک می گویم.

من دلم ميخواهد خانه اي داشته باشم پر دوست كنج هر

ديوارش دوستانم بنشينند آرام گل بگو گل بشنو هر كسي

ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد شرط وارد

گشتن شستشوي دلهاست شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست

بر درش برگ گلي ميكوبم و به يادش با قلم سبز بهار

مينويسم اي دوست خانه دوستي ما اينجاست تا كه سهراب

نپرسد ديگر خانه دوست كجاست!!

عزيزم

   با تو الفباي عشق را آموختم!

          نداي قلب عاشقم را به گوش همه رساندم

                         به تو و كلبه عشقمان باليدم

                و تو گمشده ام شدي

                          اينك در كنارت  به آرامش رسيدم      

                                       و تو را عاشقانه دوست مي دارم

گلم زيباترين تصويري که در زندگانيم ديدم

نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود.

 زيباترين سخني که شنيدم سکوت دوست داشتني تو بود.

 زيباترين احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود.

زيباترين انتظار زندگيم حسرت ديدار تو بود.

 زيباترين لحظه زندگيم لحظه با تو بودن بود.

زيباترين هديه عمرم محبت تو بود.

 زيباترين تنهاييم گريه براي تو بود.

 زيباترين اعترافم عشق تو بود...

دور از تو همدرد شقایق باشم

همزاده ی آه و داغ و هق هق باشم

مهریست که تقدیر به قلبم زده است

تا لحظه ی مرگ باید عاشق باشم

الهی بمیرم اگه باز ببینم غمی توی چشمات

الهی که باشه برای دل من تمومیه غمهات

الهی بمیرم واسه اون نگاهت که اینقدر نجیبه

الهی بمیرم واسه اشک چشمات که اینقدر نجیبه

بمیرم الهی واسه تو واسه تو تو که گریه کردی

تو که لحظه لحظه تموم غمها رو با من سر میکردی

دیگه گریه بس کن بذار واسه من تمومه غمهاتو

بذار من بمیرم که طاغت ندارم ببینم چشاتو بمیرم الهی

چارلی چاپلین میگوید

با پول می شود

خانه خرید ولی آشیانه نه،

می توان مقام خرید ولی احترام نه،

دارو خرید ولی سلامتی نه،

بينديشم مي توانم همه چيز را در يک روز به دست بياورم

آموخته ام  که راه رفتن کنار پدرم در يک شب تابستاني در کودکي، شگفت

انگيزترين چيز در بزرگسالي است


آموخته ام  که زندگي مثل يک دستمال لوله اي است، هر چه به انتهايش

نزديکتر مي شويم سريعتر حرکت مي کند

آموخته ام  که پول شخصيت نمي خرد

آموخته ام  که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگي را تماشايي مي

کند


آموخته ام  که چشم پوشي از حقايق، آنها را تغيير نمي دهد


آموخته ام  که اين ايمان وعشق الهي است که زخمها را شفا مي دهد نه

زمان


آموخته ام  که وقتي با کسي روبرو مي شويم انتظار لبخندي جدي از سوي

ما را دارد


آموخته ام که هيچ کس کامل نيست همانگونه که من کامل نيستم

آموخته ام  که زندگي دشوار است، اما من از او سخت ترم

آموخته ام  که فرصتها هيچ گاه از بين نمي روند، بلکه شخص ديگري

فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد

آموخته ام که تنها گذشت مي تواند به دوستي عمق و معنا ببخشد

آموخته ام  که لبخند ارزانترين راهي است که مي شود با آن، نگاه را وسعت

داد

آموخته ام  که نمي توانم احساسم را انتخاب کنم، اما مي توانم نحوه برخورد

با آنرا انتخاب کنم

آموخته ام که بهترين موقعيت براي نصيحت تنها يک زمان است؛ و آن وقتي

ست که از شما خواسته شود.


آموخته ام که تنها با بخشيدن  ديگران مي توانم به آرامش روحي برسم .

آموخته ام که نفرت آئينه دل را سياه مي کند همانگونه که محبت به آن جلا

مي بخشد.


 آموخته ام که هيچ کس مثل من فکر نمي کند اما من مي توانم به افکار

ديگران احترام بگذارم .
 
آموخته ام زندگي سناريويي ست که من مي توانم با ايفاي ماهرانه و زيباي

نقش خود اثري  باشکوه وماندگاراز خود  در ذهن زمان باقي بگذارم.

آموخته ام که دوستان واقعي جواهراتي هستند که به دست آوردنشان

راحت اما نگهداشتنشان سخت است.

آموخته ام که ثروتمند آن کسي نيست که مال بسيار دارد بلکه آن کسي

ست که به کمترين ها قانع و خشنود است.
 

آموخته ام که زندگي را از طبيعت ياد بگيرم ؛ چون بيد متواضع باشم؛ چون

سرو راست قامت، چون صنوبر صبور؛ چون بلوط مقاوم، چون رود روان، چون

خورشيد با سخاوت، چون ابر باکرامت، چون کوه استوار، چون اقيانوس آرام و

چون مهتاب روشني بخش باشم.


وبلاخره آموخته ام  معني زندگي و اميد به آينده در جلوه هاي دنيائي آن

نيست بلکه به شکوه انتظاري ست که  قلبم را تسخيرکرده

سلام دوستان عزیز نماز وروزه هاتون قبول

ما رو هم از دعای خیر خودتون بی نصیب نکنید

التماس دعا

این دهان بستی دهانی باز شد / کو خورنده‌ی لقمه های راز شد

لب فـروبند از طعام و از شراب / سوی خـوان آسمانی کن شتاب . . .

ماه ضیافت الهی بر شما مبارک