هي ! فلاني !

زندگي شايد همين باشد

يك فريب ساده و كوچك

آن هم از دست عزيزي كه تو دنيا را ،

جز با او

و جز براي او نمي خواهي !

گمانم زندگي بايد همين باشد !

دردهای من

جامه نیستند

تا ز تن در آورم

چامه و چکامه نیستند

تا به رشته ی سخن درآورم

نعره نیستند

تا ز نای جان بر آورم

زندگی آهنگی از عشق و غم است

دردسر هایش برای آدم است

زندگی آهنگی از دلواپسیست

اولش عشق است آخرش هم بی کسیست

زندگی آهنگی از حس غریب

در تمام لحظه ها دارد فریب

زندگی در قلب های آدم است

هر که قلبش می زند پر ماتم است

هر که قلبش می زند پر ماتم است

زندگی با عشق زیبا می شود

چون که فکرت با خدا همراه شود

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان ماه میهمانی خداوند بر شما روزه

داران مبارک و میمون باد

*شهر رمضان الذی انزل فیه القران هدی

للناس وبینت من الهدی و الفرقان *

عشق نمي پرسه تو كي هستي ؟ فقط ميگه مال مني

عشق نمي پرسه اهل كجايي ؟ فقط ميگه توي قلب من زندگي
ميكني

عشق نمي پرسه چه كار مي كني ؟ فقط ميگه باعث ميشي قلب
من به ضربان بيفته

عشق نمي پرسه چرا دور هستي ؟ فقط ميگه هميشه با مني

عشق نمي پرسه دوستم داري ؟ فقط ميگه دوستت دارم

در گذر گاه زمان،

خيمه شب بازي دهر،

با همه تلخي و شيريني خود ميگذرد

رنگها رنگ دگر ميگيرند

عشق ها ميميرند و...

فقط خاطره هاست

که چه شيرين و چه تلخ

دست نا خورده بجا ميماننددر گذر گاه زمان،

خيمه شب بازي دهر،

با همه تلخي و شيريني خود ميگذرد

رنگها رنگ دگر ميگيرند

عشق ها ميميرند و...

فقط خاطره هاست

که چه شيرين و چه تلخ

دست نا خورده بجا مي مانند...

تقویم پاره پاره، این رسم روزگاره

عمری اسیر خزون و چند لحظه ای بهاره

زندگی یک خیاله ، در ذهن من سواله

تو پنجه های تقدیر ،افسوس شدیم مچاله

اگر در اشتباهیم ، همه غرق گناهیم

مسافریم و در سفری کوتاهیم

همه در یک زندانیم ، زندانیه زمانیم

حلقه ای از یک زنجیر، سلسله انسانیم

عقربه ها چه بی امان، خط می کشن روی زمان

می گذره عمر من و تو ،می ریم ومی مونه جهان

فرار این دقیقه ها ،مفهوم این بیهودگی

گذاشتی بر جاده من، نام قشنگ زندگی

محکوم یک تولدیم ،انگار به بیراه زدیم

یه عمر بی تفاوتیم ،یه لحظه خوبیم و بدیم

همیشه تلخ حقایقه، این بازیِ دقایقه

برای کشتن زمان ، ثانیه در مسابقه

به جای دسته گلی که فردا بر سر قبرم می گذاری

امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن

به جای سیل اشکی که فردا بر مزارم نثار می کنی

امروز با تبسمی شادم کن

به جای متنهای تسلیت گونه که فردا در روزنامه ها می نویسی

امروز با بیامی کوچک خوشحالم کن

من امروز به تو احتیاج دارم نه فردا

کاش رویاهایمان روزی حقیقت می شدند

بین دلها غصه ها مردانه قسمت می شدند

دلم تنگ است، دلم میسوزد از باغی که می سوزد

نه دیداری،نه بیداری،نه دستی از سر یاری

مرا آشفته میدارد، چنین آشفته بازاری

تمام عمر بستیم و شکستیم،به جز بار پشیمانی نبستیم

جوانی را سفر کردیم تا مرگ،

نفهمیدیم به دنبال چی هستیم

                                      عجب آشفته بازاریست دنیا

                                     عجب بیهوده تکراریست دنیا،

چه رنجی از محبت ها کشیدیم،برهنه پا به تیغستان دویدیم

نگاه آشنا در این همه چشم،ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم.

سبک بالان ساحل ها ندیدند،

به دوش خستگان باریست دنیا،

مرا در اوج حسرتها رها کرد،عجب یار وفاداریست دنیا

                                   عجب آشفته بازاریست دنیا

                                   عجب بیهوده تکراریست دنیا

میان آنچه باید باشد و نیست

عجب فرسوده دیواریست دنیا

عجب خواب پریشانیست دنیا

عجب دریای طوفانیست دنیا

                              عجب آشفته بازاریست دنیا

                              عجب یار وفاداریست دنیا...

عجب فرسوده دیواریست دنیا

يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون

خرد ميشه ميشکنه و آهسته ميميره . يادمون باشه که قلبمون رو هميشه

لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره . يادمون باشه

قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم . يادمون باشه هيچوقت کسي رو

بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره .

يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت

چون زندگيش رو ازش ميگيريم

محبت دريچه ي سبزيست كه رو به آسمان همدلي گشوده مي شود

بهترین ترانه رو من از چشای تو می سازم

تو قمار زندگیمون تو نباشی من میبازم

اگه باشی در کنارم با تو من مالک د نیام

بی خیال غربتو غم بی خیال نور فردام

دوست دارم دوست دارم تو این دنیا تو رو دارم

 مثه آسمون که تنهاست امیدش چندتا ستاره اس

دیدن برق نگاهت و اسه من عمر دوباره اس

از سر انگشت تو یعنی قصه خوبه نوازش

هر نگاه عاشق تو غزل آبی خواهش

جادهای مهربونی میگذره از تو نگاهت

روشن شبای تارم با خیال روی ماهت

اون کـه یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسـم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم میمـونه

 ترانـه عشـق واسم می خونه

خیال می کردم یـه همزبونه

نمی دونسـتم نامهـربونـــه

با اینکه رفتـه اما هنـوزم

از داغ عشـقش دارم میســوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که میرم جلو چشــامه

دلم میخواد تا دووم بیارم

 رو درد دوریـش مرحــم بزارم

اما نمیشــه راهی ندارم

 نمیتونــم من طاقــت بیــارم