بهار نرم نرمک از راه مي رسد
بهار ميرسد و با دست مهربانش شكوفه هاي عشق را نوازش ميكند و چهره عبوس و سرد غنچه ها را ميشكفد
هزاران خوش الحان محبت  اواز دوستي سر ميدهندو شميم دلنواز صميمت را در سراسر دشت مي پراكنند
بهار از راه مي رسد و با اشك هايش زنگار بي وفايي و دلتنگي را از دلهاي پرستوهاي عاشق ميزدايد
پرستو ها هم با اين اميد آشيانه خود را دوباره ميسازند آشيانه اي كه اگر بهار نمي امد اميدي به ابادي اش نبود
پروانه هاي صفا گرداگرد گل هاي باغ می چرخند و و مژده سرسبزي را بريشان به ارمغان مياورند
اه اي درخت تناور جنگل هاي انبوه  امسال هم با تو بهار را تجربه ميكنيم
پيچك گفت  من به تو مديونم بدون تكيه به قامت استوار تو نميتوانستم به خورشيد وصال نزديك شوم اگر تو نبودي اگر پايداري تو نبود چگونه مرا ياراي دست يا فتن به اين سعادت بود؟
بهار   دلهاي خسته را به هم پيوند ميدهد و همه را اماده براي رسيدن به طلوعي ديگر
نسيم مهر وزيد  تا بتواند سهمي در تولد دوباره زمين داشته باشد نسيم مهر وزيد تا  پيغام هاي ناگفته دل مرا براي دلت باز گو كند
بهار امسال  رنگي ديگر دارد ميداني چرا؟امسال دلنوازترين بهار به پيشواز من مي آيد و من با تمام وجود دريافته ام كه بهار هايي كه گذشت هيچ بود وبي معنا
وبه خودمي بالم كه نسيم مهر شميم دل انگيز تو را با بهار به مهماني قلب كوچكم خواهد آورد

کسی از من سئوال می کند برای چه زنده ای ؟

من برای زندگی، تو را بهانه می کنم...

 این منم دلواپس بود و نبود       از غم (ای کاش)ها چشمم کبود

 تا به کی از آرزوهامون جدا        با تو هستم با تو هستم ای خدا

 بقچه ی عشقم همیشه باز باز      جانمازم تشنه ی راز و نیاز

همزبونیها اگه شیرینتره       همدلی از همزبونی بهتره

ز چشمت اگرچه دورم هنوز

پر از اوج و عشق و غرورم هنوز

اگر غصه بارید از ماه و سال

به یاد گذشته صبورم هنوز

شکستند اگر قاب یاد مرا

دل شیشه دارم بلورم هنوز

سفر چاره دردهایم نشد

پر از فکر راه عبورم هنوز

قبول است عمر خوشی ها کم است

ولی با توام پس صبورم هنوز

آشنایی کوتاه مدت با آدم های مختلف می تونه کیفیت عشق را در انسان توسعه بده:

 

آدم های کند. صبوری را به ما می آموزند.

 

آدم های عصبانی . همواره آرامش را به ما می آموزند

.

آدم های متجاوز . احترام به خود را به ما می آموزند.

آدم هایی که احساساتشان را بروز نمی دهند . عشق بی قید و شرط را به ما می آموزد.

آدم های متقلب . درستی را به ما می آمو زند.

آدم های یک دنده . انعطاف پذیری را به ما می آموزند.

آدم های ترسو . شجاعت را به ما می آموزند.