سلام دوستای گلم ممنون از اینکه همیشه همراهم بودی ولحظه ای تنهام نذاشتی

من دارم میرم مسافرت  شاید بر نگشتم  حلالم کنید

اگه فرصتی پیدا کردم حتما سر میزنم

فعلا خدا حافظ

زندگی را دور بزن و آنگاه که بر تارک بلندترین قله

ها رسیدی لبخند خود را نثار تمام سنگریزه هایی کن

که پایت را خراشیده اند

با درد بساز چون دواي تو خداست 
    

                                    د  ر کس منگر که آشناي تو خداست
           

                                                  گر بر سر کوي عشق او کشته شوي
                      

                                            شکرانه بده ٬ که خونبهاي تو خداست

 نمی دانم به کسی که پایه و اساس زندگیم را بنا ساخت و آن را درمقابل تمامی

حوادث حفظ کرد چه بگویم تا قدر دان زحماتش باشم . هر چه فکر کردم تا چه بگویم و

بنویسم تا لایقش باشد چیزی بدست نیاوردم فقط دانستم همیشه ساده ترین کلام ،

زیبا ترین کلام است . پس فقط میتونم ازصمیم قلب بگم که تا ابدیت دوستت دارم و

قدردان زحماتت هستم

پدرم روزت مبارک

13 رجب روز ولادت حضرت امیرالمومنین علی (ع) و روز بزرگداشت

مقام پدر گرامی باد

اگه يه روز دستم به آسمون برسه

 روي يه تيكه ابر مي نويسم"دوستت دارم"

تا هر وقت باران باريد،تك تك قطره ها بگن"دوستت

دارم"

خدا رو دوست دارم چون *آي ديش* هميشه روشنه خدا رو دوست دارم چون به همه *پي ام ها*

جواب ميده خدا رو دوست دارم چون حرفاي آدم رو *سند توآل* نمي کنه خدا رو دوست دارم

چون هيچ کسي رو *ايگنور* نمي کنه خدا رو دوست دارم چون ، خداست

در گذرگاه خيمه شب بازي ديگر

                            با همه تلخي و شيريني خود مي گذرد

                                      عشق ها ميميرند

                                   رنگها رنگ دگر ميگيرند

                                    و فقط خاطره هاست

                 كه چه تلخ و شيرين دست نخورده به جاي مي مانند

تو دریایی و من موجی اسیرم

که می خواهم در آغوشت بمیرم

بیا دریای من آغوش بر کش

نمی خواهم جدا از تو بمیرم

گرد آتشدان چشمانش شدم پروانه ای

                                            "سوختم زین آشنایان ای خوشا بیگانه ای"

با نگاهی جان سپردن بی گمان دیوانگیست

                                             گفته بودندم رفیقان ساده ای, دیوانه ای

عهد من چون قلب من مانند می خونین و گرم

                                             عاقبت پیمان شکست او بر سر پیمانه ای

شور فرهادان کجا رفت عشق شیرین را چه شد

                                             ای دریغا عاشقی ها خفته در افسانه ای

ما که سربازیم و مات شاه خوش سیمای عشق

                                             ما گدایان را کجا و سفره ی شاهانه ای

من شنیدستم که تنها گوهر دنیاست عشق

                                             وای از آن روزی که گم شد گوهر یکدانه ای

وفای شمع را نازم كه بعد از سوختن ...به صد خاكستری در دامن پروانه میریزد..

.نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم... گل عشقش درون دامن بیگانه میریزد

ساده میگویم که قلبم جای توست

در سرم , در خاطرم  رویای توست
 
ساده  میگویم , دلم ماوای توست

واله از چشمان پر غوغای توست

ساده میگویم, بدان در پای توست

این تنم,کین گرمیش,گرمای توست
 
ساده میگویم که تا چشمم به توست

مدهوش  این  قامت  والای  توست

چشم هایم را قربانی میکنم ؛ شاید بی واسطه بیایی ودستهایت آشیانه مهر شود

میدانی ... گنجشک ها هم عاشق می شوند وگرنه هرصبح برای که بال می گشایند؟

آسمان هم باید عاشق باشد که این چنین بی مضایقه می بارد ؛

بگذار آنقدر از تو پر شوم که دیگر جایی برای خودم نماند

گاهی وقت ها که به دلم سرک میکشم فقط تویی و تو

نمیدانم چرا این قدر برای من بزرگی و من چرا اینقدر به مهربانیت عاشقم

حرفهای تنهایی ام اگر به گوش تو نرسد چقدر بیچاره ام

راستی !اگر ستاره ها نباشند به کدام روشنی باید دل بست 

همیشه باید یک چیز عزیز باشد ؛ یک حضور بزرگ  یک حس خوب

 که همیشه به بهانه اش زنده ای ....

 و من ایمان دارم که...........

که تو همان چیز بزرگ و عزیزی واز هوای بودن توست که نفس میکشم!

اشکاتو پاک کن همسفر، گاهی باید بازی رو باخت

 اما اینو یادت باشه باز می شه زندگی رو ساخت

زندگی عشق است عشق افسانه نیست

آنکه عشق را آفرید دیوانه نیست

در مشرق عشق دشت خورشيد تويي

در باغ  نگاه ياس اميد تويي 

در بين هزار پونه آنكس كه مرا

چون روح نسيم فهميد تويي 

من و آوای گرمت را شنودن

بدین آوا غم دل را زدودن

 

از اول کار من دلدادگی بود

ولیکن شیوه تو دل ربودن

 

گرفت از من مجال دیده بستن

همه شب بر خیالت در گشودن

 

قرار عمر من بر کاستن بود

 

تو را بر لطف و زیبایی فزودن

 

 

غم شیرین دوری بر من آموخت

 

سخن گفتن ، غزل خواندن ، سرودن

 

 

من وشب های غربت تا سحرگاه

 

چو شمعی گریه کردن ، ناغنودن

 

 

چه خوش باشد غم دل با تو گفتن

 

وزان خوشتر، امید با تو بودن

یه کاغذ سفید را هرچقدر هم که سفید و تمیز باشد کسی

قاب نمیگیرد, برای ماندگاری باید حرفی برای گفتن داشت

زندگی گرمی دل های بهم پيوسته است

تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است

در ضميرت اگر اين گل ندميده است هنوز ، عطر جان پرور عشق

گر به صحرای نهادت نوزيده است هنوز ، دانه ها را بايد از نو کاشت

آب و خورشيدو نسيمش را از مايه جان

خرج می بايد کرد ، رنج می بايد برد ، دوست می بايد داشت !

من به2 چیز عشق می ورزم:

 1 تو و دیگری وجود تو.

 به دو چیز اعتقاد دارم:

1 خدا ودیگری تو.

 من در این دنیا 2 چیز می خواهم:

1 تو ودیگری خوشبختی تو.

 من این دنیا را برای 2 چیز می خواهم:

 1 تو و دیگری برای با تو مو

ندن

  سايه لطف خدايي مادر
                                 

 معني عشق و وفايي مادر
                                 

 شعر من درخور تفسيرت نيست
                                 

 اوج مهري و صفايي مادر

مادراي معني ايثار تو گل باغ خدايي

توي روزگار غربت با غم دل آشنايي

مينويسم ازسرخط مادر اي معني بودن

مينويسم تا هميشه توئي لايق ستودن

مادرا ی رویای سبز غنچه ها

مادر ای پرواز نرم قاصدک
               مادر ای معنای عشق شاهپرک

گونه هایت کاش مهتابی نبود
               تا دلم در بند بی تابی نبود

ای تمام ناله هایت بی صدا
              مادر ای زیباترین شعر خدا

اي كاش كـه اين پنجره ها نرده نداشت

يـا اينكه تمــام شيشــه ها پرده نداشت

بـا نـرده و پـرده˛پنـجره ديــوار است

ديوار كه كاش اين شب دم كرده نداشت

به همه عشق بورز

به تعداد کمی اعتماد کن

و به هیچ کس بدی نکن .