شبی در محفلی ذکر علی بود

شنیدم عارفی فرزانه فرمود

اگر آتش به زیر پوست داری

نسوزی گر علی را دوست داری

خورشید شکفته در غدیر است علی

باران بهار در کویر است علی

بر مسند عاشقی شهی بی همتاست

بر ملک محمدی امیر است علی

دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو

عطر حرفات واسه من گل شقایقه ، با تو بودن واسه من قشنگترین دقایقه

چشمم به قاب عکس تو زنجیر می شود

باز این هوا به یاد تو دلگیر می شود

از اسمان ستاره سرازیر می شود

بغضم میان سینه نفس گیر می شود

از یاد من نمی روی ای نازنین من

هر چند زندگی زبر و زیر می شود

یکی بود یکی نبود زیر این چرخ کبود

                                  یه غریبه آشنا دل و جونم رو ربود

اینجوری نگام نکن گل یاس مهربون

                                 اون غریبه تو بودی تا ابد با من بمون

                       تا ابد با من بمون

صدای پای عید می آید. عید قربان عید پاک ترین عیدها است عید سر سپردگی و بندگی است.

عید بر آمدن انسانی نو از خاکسترهای خویشتن خویش است. عید قربان عید نزدیک شدن

دلهایی است که به قرب الهی رسیده اند. عید قربان عید بر آمدن روزی نو و انسانی نو است.

عيد قربان، جشن رهيدگي از اسارت نفس و شكوفايي ايمان و يقين بر همه ابراهيميان مبارك باد.

با من بمون که فردا

مجال موندنی نیست

غصه که پا بگیره

دیگه پروندنی نیست

غصه که پا بگیره

دیگه پروندنی نیست

سبد سبد ستاره داري تو چشات، بغل بغل ترانه مونده رو لبات

دلم ميخواد هزار تا جون فدات کنم، يه شب نيمه جون باشم توي شبات

شب عاشق شب با تو بودنه، شب عشقه از سپيده گفتنه

صبح سپيدي که طلوع عمرمه،خونه ي عشقمو با تو ساختنه

خونه ي عشقمو با تو ساختنه

منو که عاشقتم اينجوري دست به سر نکن، منو که ديوونه تم اينجوري در به در نکن

اينجا که ديگه جز من و تو کسي نيست، تو که هستي نگو فرياد رسي نيست

دست منو رها نکن همسفرم، سر رامون ديگه خار و خسي نيست

اين جوري نگام نکن که آب ميشم، مث يه سوال بي جواب ميشم

من جلوه هستی را در نیلی چشمانت دیدم تو را در خلوت شبهایم فریاد کردم

صبورانه سوختم و ساختم با من بمان تا سرود عشق را با عشق سازم

نتونستم قد رعنا تو ببینم آخه چشمی که پر آبه طاقت دیدن نداره

نتونستم گل سرخی واست از باغچه بچینم آ‌خه دستی که بلرزه جرات چیدن نداره

ترس دیدن یا شنیدن که می خواست بده به بادم سایه ای بود سرد و سنگین رو یه ذره اعتمادم

چه شبها یی تو اتاقم واسه تو نامه نوشتم جای تو نامه رو خوندم آخر از نامه گذشتم

اگه روزی روزگاری بشه باز تو رو ببینم وحشت از دنیا ندارم که گل سرخ رو بچینم

اگه روزی روزگاری بشه باز تو رو ببینم گل سرخی نمی مونه که نخوام برات بچینم

زبون بندری ریشه ی جونن             یه شاخه از همی فارسی زبونن
      یتا حرف از قدیم هستن شوگفتن    چه حاجت به بیون او ن چه عیونن
      چکک شروند بندر شیون ایشه       شوو مهتاب که دیریا دیدن ایشه
    

  مه یاروم لوو تیو شروند اخونت        گل اندومی که گل پیراهن ایشه
                                             ...
   

   دلوم بی شهر بندر تنگ ابودن          صفای بندری نیرنگ ابودن
     

زبون بندری از دست ارفتن              حالا سینگو دگه خرچنگ ابودن
     

 بزن لیوا که بندر زار ایگفتن              کلی که پل موکرده بار ایگفتن
    

  از بس که سامری رند و مکار           مخ چوکو تمومی کار ایگفتن
    

  غروب شهر بندر غصه دارن              درخت خشکن و بی برگ و بارن
     

 بریم و بابای زاریُ بیاریم                  شوگفتن درد بندر درد زارن 
    

  بزن لیوا که بندر ناله ایشه                که زارش ناله صد ساله ایشه
     

 نگفتن شهر بندر امخریدن                 سند سازن کاکا کباله ایشه
     

 خدا بالای سر و دیریا کنارن               امید مه به تو دادا برارن
    

  مره پره منین بی تو میونتا                 بدو کاری بکن که وخت کارن

{صالح سنگبر}