از من اي هستي من دور مشو

مي من مستي من دور مشو

رشته عمر مني جان مني

عشق من دين من ايمان مني

تار و پود دل بيمار توئي

خواب و بيداري و پندار توئي

گرچه همچون خم مي در جوشم

خون دل مي خورم و خاموشم

خدایا: به من زیستنی عطا کن

 که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که

 برای زیستن گذشته است حسرت نخورم

 و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش

سوگوار نباشم برای اینکه هرکس آنچنان

 می میرد که زندگی کرده است.

زندگی یعنی تکا پو 

زندگی یعنی هیاهو

زندگی یعنی شب نو روز نو  اندیشه ای نو

اگر عشق نبود به کدامین بهانه می خندیدیم و می گریستیم؟

کدام لحظه ناب را اندیشه می کردیم؟

چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟

آری بیگمان پیش تر از اینها مرده بودیم, اگر عشق نبود

با من از سايه نگو خورشيد فردا مال ماست

تو كه باورم كني ، عشق يه دنيا مال ماست

شب نگو ، شكوه نگو ، قلب ستاره روشنه

غم نگو ، غصه نگو ، وقتي دلت پيش منه

دست به دست من بده ، پا به پاي من بيا

بخون امروز مال عشق ، بگو فردا مال ماست

دست به دست من بده ، پا به پاي من بيا

بخون امروز مال عشق ، بگو فردا مال ماست



تازه شو مثل ترانه تازه شو

پر آوازت و آسمون بده

فرصت گفتنو از خودت نگير

واژه هاي خسته رو امون بده

بگو از روشن بارون خدا

بگو از سبزي خاك و خاطره

از نسيم نفس سنگ و درخت

بگو از شبنم پشت پنجره

دست به دست من بده

پا به پاي من بيا

بخون امروز مال عشق

بگو فردا مال ماست

دست به دست من بده

پا به پاي من بيا

بخون امروز مال عشق

بگو فردا مال ماست

فردا مال ماست


با من از سايه نگو خورشيد فردا مال ماست

تو كه باورم كني

عشق يه دنيا مال ماست

شب نگو ، شكوه نگو

قلب ستاره روشنه

غم نگو ، غصه نگو

وقتي دلت پيش منه

دست به دست من بده

پا به پاي من بيا

بخون امروز مال عشق

بگو فردا مال ماست

دست به دست من بده

پا به پاي من بيا

بخون امروز مال عشق

بگو فردا مال ماست

خدایا ! روزم را به امید تو آغاز میکنم وبرای رضای تو گام برمی دارم .

الهی قلب سیاه وپر دودم را هم چو سفیدی برف پاک گردان.

الهی !چشم های گناه آلودم را هم چو آب زلال پاک ساز

الهی ! دست هایم که به گناه آلوده شده را همانند دست های طفل کوچک معصوم پاک کن

الهی ! پاهایم را در مسیر رضای تو از حرکت باز نگردان

الهی ! این بنده سراپا تقصیر را از آتش جهنم دور ساز.

خدایا ! روزم را با امید تو آغاز کردم وبا امید تو به پایان میبرم.

الهی الهی الهی         

تو از طلوع صبحی تو شعر التماسم

غبار راه دورت نشسته رو لباسم

من از تن تو طردم خالی دست سردم

کوه نمک تو چشمات پاشیده روی دردم

بمون بمون که موندنت لحظه آغاز منه

بدون بدون که عشق تو شروع پرواز منه

ببین که با هر نفست دنیا برام تازه می شه

لذت دیدن تو با دنیا هم اندازه می شه

بذار تو دستاتو رو تنم که تن پوش منه

تمام ذرات تنم عشقتو فریاد می زنه

بمون بمون که ماه با تو حجابشو برمیداره

بمون که خورشید واسه عشق گلهای آفتاب می کاره

بمون با من ای نازنین نبند رو عشق من درو

فریاد عشق عاشقا بشنو عزیز من نرو

اگه بری کی گلدون دلمو آبپاشی کنه

کی می تونه تو چشم من خورشیدو نقاشی کنه

کی می تونه تو گلدون گلهای عشقو بشونه

کی می تونه از لب گل آوازعشقو بخونه

کی می تونه …. کی می تونه

تن رود، همهمه ی آب، من پر از وسوسه ی خواب

واسه رویای رسیدن، من بی حوصله بی تاب

میونه باور و تردید، میونه عشق و معما

با تو هر نفس غنیمت، با تو هر لحظه یه دنیا

با تو پر شور و نشاطم، تو هیاهوی نگاتم

تو یه آواز قشنگی، من تو آهنگ صداتم

مثه خنده رو لباتم، مثه اشک رو گونه هاتم

تو رو می بوسم و انگار، شاعر شعر چشاتم

دشت پونه های وحشی، رنگ التماس و خواهش

موج خاکستری باد، شعله ی گرم نوازش

بیا گل واژه ی عشقو با تو هم صدا بخونم

تو رو دوست دارم و ای کاش تا ابد با تو بمونم

تا که یک روز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی

                   غصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشتی

زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیر و رو شد

                     برای داشتن عشقت همه جونم آرزو شد

تا نفس کشیدی انگار نفسم برید تو سینه

                     ابر و باد و دریا گفتن حس عاشقی همی

با تو الفبای عشق را اموختم

ندای قلب عاشقم را به گوش همه رساندم

به تو وکلبه ی عشقمان بالیدم

تو همه ی گمشده ام شدی دردنیای بی کسی ام

حال که اینچنین شیفته ی توام

باش تا در کنارت ارامش بیام تنها هستی م

مرگ از زندگي پرسيد چه چيز باعث مي‏شود تو شيرين باشي و من تلخ؟

 زندگي پاسخ داد حقيقتي که در تو نهفته و دروغي که در وجود من است!!!!!

نترس از عاشق شدن بیا اون با من

باهم باشیم غم نداریم

باهم باشیم دیگه چیزی کم نداریم

باهم باشیم زمین و آسمون به عشقمون

حسودی می کنن

من به غير از تــــو نخواهم ، چه بدانی ، چه ندانی

از درت روی نتــــــــابم ، چه بخوانی ، چه برانی

دل من ميل تـــــــو دارد ، چه بجوئی چه نجوئی

ديده ام جـای تــــو باشد ، چه بـمانی ، چه نـمانی

مـن کـه بيمار تـــــو هستم ، چه بپرسی چه نپرسی

جان به راه تـــــــو سپارم ، چه بدانی ، چه ندانی

ميتوانی به همه عـمر ، دلم را بفريبی

ور بکوشی ز دل من بگريزی ، نتوانی

دل من سوی تــــــو آيد ، بزنی يا بپذيری

بوســــه ات جان بفزايـد ، بدهی يـا بستانی

جانی از بهر تـو دارم ، چه بخواهی چه نخواهی

شعرم آهنگ تــو دارد ، چه بخوانی چه نخوانی

در مكتب ما رسم فراموشي نيست

 در مسلك ما عشق هم آغوشي نيست

 مهر تو اگر به هستي ما افتد هرگز به سرش خيال خاموشي نيست

چگونه فراموشت کنم تو را که از خرابه های بی کسی

 به قصر سپید عشق هدایتم کردی

چگونه فراموشت کنم تو را

که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم

و طپش قلبت را حس می کردم وبه جستجوی یافتنت

 به درگاه پروردگارم دعا می کردم

که خدایا پس کی او را خواهم یافت

چگونه فراموشت کنم تو را

که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم

برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و همه خاطره ها مرده اند

دستم را به تو می دهم قلبم را به تو می دهم

فکرم را نیز به تو می دهم

وبدان تمامی لحظاتم تو را می خواهند

و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند

می خواهم قلم را به تو هدیه کنم

 تا نوشته هایت همرنگ نوشته هایم شود

پس تو هم بیا دلت را به من بده فکرت را به من بده

و سرت را روی شانهایم بگذار

و بگذار عطر کلماتت را میان هم قسمت کنیم...

ای دوست

دلت همیشه زندان منست

آتشکده عشق توازآن منست

آن روز که لحظه وداع من وتوست

آن شوم ترین لحظه پایان منست

وقتی قرار شد من بیقرار تو

باشم، ناگهان تو تنها قرار

زندگی ام شدی!..

به یادت هستم بی هیچ بهانه ای،

شاید دوست داشتن همین باشد

اگر زندگی تکرار مکرر شادی ها باشد من غم عشق تورا برخواهم گزید

 تورا از خویشتن دور نتوانم کرد مرا از کابوس مرگ نترسان

اگر کابوسی هست دوست نداشتن توست به اندازه تمام دنیا دوستت دارم

آرزویم این است

نتراورد اشکی در چشمان تو هرگز

مگر از شوق زیاد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

و به اندازه ی هر روز

تو عاشق باشی

عاشق آن که تو را می خواهد

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

تو را دوست بدارد به همان اندازه

که دلت می خواهد...

دلم می خواد اینجا باشی تا تو چشات نگاه کنم

کبوترای عشقمو از تو چشات رها کنم

دلم می خواد پر بزنم به پشت بوم خونتون

دلم می خواد تو اسمون اسم تو را صدا کنم

دلم می خواد پر بگیرم به پشت بوم خونتون

دلم می خواد پر بگیرم بیام کنارت بمونم

به گریه هات زل بزنم با خنده هات صفا کنم

دلم می خواد اینجا باشی تا تو چشات نگاه کنم

ستاره ها خندون باشن من بشینم نگات کنم

واسه بی طاقتی هات چاره میشم

نباشی من خودم بیچاره میشم

میشم خاک حریم معبد عشق

که با عطر نگات همسایه میشم

برای با هم ماندنمان و با هم بودنمان

چیزی لازم است به سادگی همدلیمان

خاطرم نیست که تو از بارانی یا که از نسل نسیم

هرچه هستی گذرا نیست 

هوایت ٬ بویت

 فقط آهسته بگو

با دلم می مانی

لحظه هاست که آدمی را هیچ و پوچ می کند

لحظه هاست که انسان را فرسوده و خسته از زندگانی می کند

لحظه ها هستند که عمر ما را به پایان می رسانند

و لحظه ها هستند که انسان را فریب می دهند

بیایید از پس لحظه ها بگریزیم

به امید لحظه ی بعدی زندگی نکنیم

اینگونه بیاندیشیم که انگار لحظه بعدی پس راه ما نیست

و از همین لحظه لذت ببریم نه به امید لحظه بعدی...

بسته ام بار سفر ای که تویی بال و پرم

با تو ای هستی من تا به ابد در سفرم

من گلستونو دارم گل نمیاد در نظرم

تاج خورشید نمی خوام تا که تویی تاج سرم

زنده ام با نفس توبسته جونه تو به جونم

بی تو من حتی یه لحظه نمی تونم که بمونم

با تو شعرام همگي رنگ بهاره

با تو هيچ چيزي دلم کم نمياره

وقتي نيستي همه چي تيره و تاره

کاش ببخشي تو خطا هامو دوباره

اي خداي مهربون دلم گرفته

از اين ابر نيمه جون دلم گرفته

از زمين و آسمون دلم گرفته

آخه اشکامو ببين دلم گرفته

تو خطاهامو نبين دلم گرفته

تو ببخش فقط همين دلم گرفته

توي لحظه هاي من شيرين تريني

واسه عشق و عاشقي تو بهتريني

کاش هميشه محرم دلم تو باشي

تو بزرگي اولين و آخرينــــــــــي...

اگه .....................

اونی که میخوای بهت میده.

اگه خداوند گفت: صبر کن؛

میخواد بهترینو بهت بده.

اگه خداوند گفت: نه؛

میخواد بهترینو واست آماده کنه

 در اين دياري كه هيچ كس حرمت اشك ها را نمي داند
                                                     
                                                       چه جاي ماندن است ؟
خسته ام خسته

در اين دياري كه هيچ كس رنگ نگاه را نمي شناسد

                                         چه جاي نظاره كردن است

آنجا که کشتن عاطفه فرهنگ میشود 

    دلها برای مردن گل سنگ میشود 

 من بیصدا به یاد خودم ساز میزنم

  آری

   دلم برای خودم تنگ میشود